ἀποσήπομαι

ἀποσήπομαι, Pass., aor. ἀπεσάπην [ᾰ] Hp. Aph. 6.58: fut. -σᾰπήσομαι Id. Prorrh. 2.1: with pf. Act. ἀποσέσηπα (v. infr.):—

• lose by rotting or mortification, ὑπὸ τοὺς ψύχους τῶν ποδῶν ἀποσεσηπότες having lost the toes by frost-bite, X. An. 4.5.12, cf. 5.8.15, Luc. Ind. 6.
• • • 2 of water, throw off impurities by boiling, joined with ἀφέψεσθαι, Hp. Aër. 8.
  • II causal in Act., cause to putrefy, remove by putrefaction, Id. Haem. 2; ράλα Id. Gland. 17; τινὰ ἐκ τοῦ σώματος Gal. 11.820, cf. Aë.1.18.

ἀποσήπομαι, wozu das perf. ἀποσέσηπα gehört, abfaulen, bes. vom Erfrieren der Zehen, Xen. An. 5.8.15 ; πόδες ἀπὸ κρύους ἀποσαπέντες Luc. adv.Ind. 6. Auch ἀποσέσηπα τοὺς δακτύλους, mir sind die Zehen abgefroren, Xen. An. 4.5.12.

ἀποσήπομαι

• to lose by mortification, or frost-bite, τοὺς δακτύλους Xen.