ἀποτελεστικός
ἀποτελεστικός, causative, productive
- causative, productive, τινός Epicur. Ep. 1 p.14 U., Stoic. 2.149, Polystr. p.32 W., Pl. Def. 412c, Plu. QConv. 2.652a, etc.; final, conclusive, ἀποχή PTeb. 397.25 (ii A.D.).
- 2 prob.f.l. for ἀποτελεσματικός II, Porph. Plot. 15.
- II Gramm., final, σύνδεσμος A.D. Synt. 265.27, al. Adv. -κῶς ib. 268.28.
I
1 productivo, productor
φιλοπονία ἕξις ἀ.
θερμασίαι
τέχνη
τέχναι
• c. gen.
ῥεύματος πνεύματος
πυρός
μεγέθων καὶ ποιοτήτων
τῶν μεγίστων συμφορῶν
τῶν μυούρων ... σφυγμῶν
2 producido por c. gen.
τὸ κακὸν ... πρακτικῆς ἀνθρωπίνης ἐνεργείας ἀποτελεστικόν
3 definitivo, final
ἀποχῆ
• gram.
σύνδεσμος ἀ.
ἔγκλισις
II adv. -ῶς
1 gram. con sentido final A.D.Synt.268.28.
2 completamente, mundus hic factus est apotelesticos a Deo Iren.Lugd.Haer.2.28.3.