ἀποτελεύτησις
ἀποτελεύτησις, ending
ἀποτελεύτ-ησις, εως, ἡ,
- ending, εἴς τι Hp. Loc.Hom. 3, Thphr. Ign. 54.
- II result, δόξα διανοίας ἀ. Pl. Sph. 264a; completion, accomplishment, Dam. Pr. 67, 113.
1 terminación
ἐς τὸν κίθαρον
τῶν ῥεόντων εἰς ἔλαττον
2 resultado
δόξα δὲ διανοίας ἀ.
la opinión, resultado del pensamiento
• terminación, conclusión
τοῦ ἡνωμένου
νοῦ
ἀποτελεύτησις, εως (ἡ)
1 terme, Hpc. 409, 44, etc. ||
2 résultat, Plat. Soph. 264a.
Étym. ἀποτελευτάω.
ἀποτελεύτησις, ἡ, Beendigung, Hippocr.; Schluß, Plat. Soph. 254a διανοίας ἀποτ. – δόξα.