ἀποτροπιασμός
ἀποτροπιασμός, averting by expiatory sacrifice
ἀποτροπ-ιασμός, ὁ,
- averting by expiatory sacrifice, PTeb. 140: in pl., Beros. ap. J. AJ 1.3.6, Aesop. 112b, D.L. 8.32.
1 rito apotropaico, conjuro Pythag.B 1a, PTeb.140 (I a.C.), Heraclit.All.15,
εἰς τὴν ... ἐρημίαν πέμπεται (ὁ ἔριφος) ἀποτροπιασμὸς ... τοῦ πλήθους παντὸς ὑπὲρ ἁμαρτημάτων ἐσόμενος
γυνὴ μάγος καὶ θείων μηνιμάτων ἀποτροπιασμοὺς ἐπαγγελλομένη
abominatio
2 talismán
χρῶνται (τῇ ἀσφάλτῳ) πρὸς τοὺς ἀποτροπιασμούς
se sirven (de supuestos trozos del calafateado del Arca de Noé) como talismanes
ἀποτροπιασμός, οῦ (ὁ) action de détourner par un sacrifice, Es. 112 b Halm ; Jos. A.J. 1, 3, 6 ; au plur. DL. 8, 32.
Étym. ἀποτροπιάζω.
ἀποτροπιασμός, ὁ, Abwendung durch Sühnopfer, DL. 8.32 ; Jos.; Schol. Soph. Ai. 602 ; μηνιμάτων Aesop. 80.