ἀποτροπία
ἀποτροπία, warding off, averting
ἀποτροπ-ία, Ep. ἀποτροπίη, ἡ,
- poet. for foreg. [ἀποτροπή] I, οὐ γάρ τις ἀ. θανάτοιο A.R. 4.1504.
1 alejamiento, detención, conjuro
θανάτοιο
τῆς ἀθεμίτου ἐργασίας
2 desvío, inaccesibilidad de una divinidad IStratonikeia l.c.
ἀποτροπία, ion. -ίη, ης (ἡ) action ou moyen de détourner, A. Rh. 4, 1504.
Étym. ἀπότροπος.
ἀποτροπία, ἡ, = ἀποτροπή, θανάτοιο Ap.Rh. 4.1504.