ἀποχωρητέον
ἀποχωρητέον, one must depart
ἀποχωρ-ητέον,
- one must depart, Hld. 7.11.
hay que alejarse
ἡμῖν
ἀποχωρητέον, vb. d’ἀποχωρέω, Hld. 7, 11.
ἀποχωρητέον, one must depart
hay que alejarse
ἡμῖν