ἀρρώστημα
ἀρρώστημα, an illness, a sickness
- illness, sickness, Hp. Flat. 9, D. 2.21, 26.26, Arist. PA 671b9: pl., of epidemics, SIG 943.6 (Cos, iii B.C.).
- 2 moral infirmity, Plu. Nic. 28.
- 3 Stoic, = νόσημα (of σῶμα or ψυχή) μετʼ ἀσθενείας συμβαῖνον, Stoic. 3.103, cf. Chrysipp. ib. 121.
1 enfermedad
τῶν δ' ἄλλων ἀρρωστημάτων
ἐπὰν δ' ἀρρώστημά τι συμβῇ
τὰ μὲν γὰρ ἐν τοῖς σώμασιν ἀρρωστήματα
τὰ πλεῖστα δὲ ἅπασιν ἀρρωστήματ' ἐκ λύπης σχεδόν ἐστιν
ἔστι γὰρ καὶ τῷ σώματι ἀσθενέσ[τερος] διὰ τὸ ἐν ἀρρωστήματι εἶναι
τὸ γὰρ ἀρρώστημά ἐστι νόσημα μετ' ἀσθενείας
2 debilidad moral, vicio
μικρολογίαν τινὰ καὶ πλεονεξίαν κατεγνωκότες, ἀρρώστημα πατρῷον
τῶν δὲ τῆς ψυχῆς ἀρρωστημάτων
δεκαρχιῶν καὶ ὀλιγαρχιῶν καὶ τίνων ἄλλων τοιούτων ἀρρωστημάτων
τὰ τῆς πόλεως ἀρρωστήματα
- 1an illness, a sickness, Dem.
- 2a moral infirmity, Plut.