ἄστεπτος
ἄστεπτος, uncrowned
ἄστεπτος, ον, (στέφω)
- uncrowned, τίς ἄ. θεῶν; E. Heracl. 440.
no coronado
τίς γὰρ ἄ. θεῶν;
ἄ·στεπτος, ος, ον, non paré de couronnes ou de guirlandes, p. suite non honoré, Eur. Her. 440.
Étym. ἀ, στέφω.
ἄστεπτος, nicht bekränzt, ungeehrt, Eur. Heracl. 441 τίς ἄστεπτος θεῶν ;
ἄστεπτος
στέφω
- uncrowned, Eur.