ἀστεργής
ἀστεργής, without love, implacable, hateful
ἀστεργ-ής, ές,
- without love, implacable, ὀργή S. Aj. 776; ἀ. τι παθεῖν something intolerable, Id. OT 229.
- II repellent, Hp. Gland. 16; unyielding, -έστερον ξύλον Id. Fract. 16 (s.v.l.), cf. Ruf. ap. Orib. 49.28.3.
I poco acogedor, rígido
τὸ ἄρσεν (σῶμα)
• que es desagradable por su rigidez
ξύλον
ἀ. γὰρ τοῖσι νεύροισι ἡ σκληρὴ κοίτη
II fig.
1 implacable
ὀργή
χρόνος
χόλος
τὰς ... δίκας ... ῥητρεύοντος ἀστεργεῖ τρόπῳ
2 insoportable, ingrato
πείσεται γὰρ ἄλλο μὲν ἀστεργὲς οὐδέν
ἀ·στεργής, ής, ές :
1 haineux, implacable, Soph. Aj. 776 ||
2 non aimable, pénible, intolérable, Soph. O.R. 229.
Étym. ἀ, στέργω.
1. onverzoenlijk, hatelijk:
2. onverdraaglijk:
3. stijf, hard
ἀστεργής, ές, lieblos, feindselig, ὀργὴ θεᾶς Soph. Aj. 764 ; οὐδὲν ἀστεργὲς πείσεται O.R. 229.
ἀστεργής
στέργω
- without love, implacable, hateful, Soph.