ἀτεράτευτος
ἀτεράτευτος, nowise prodigious
ἀτεράτευτος [ρᾰ], ον,
- nowise prodigious or wonderful, Eust. 918.5.
no prodigioso Eust.918.5.
ἀτεράτευτος, nowise prodigious
no prodigioso Eust.918.5.