ἀτεράμων
ἀτεράμων, hard, tough
ἀτεράμων [ᾰτ] [ρᾰ], ον, gen. ονος, Att. for ἀτέραμνος,
- hard, tough, Μαραθωνομάχαι Ar. Ach. 181, cf. Pl. Lg. 853d, 880e, Eub. 1 D.; hard to cook, Thphr. HP 2.4.2, cf. 8.8.6, CP 4.12.8.
I adj.
1 duro, resistente a la cocción
σπέρματα
2 fig. de pers. duro
Μαραθωνομάχαι
ἀνήρ
καρδία
II subst. τὸ ἀ. bot., lat. ateramum cierta hierba no identificada, Plin.HN 18.155.
ἀ·τεράμων, ων, ον, gén. ονος, cru, dur, Th. H.P. 2, 4, 2 ; fig. Ar. Ach. 181 ; Plat. Leg. 853d, etc.
Étym. cf. ἀτέραμνος.
ἀτεράμων, ον, = ἀτέραμνος ; so heißen die Acharner, Ar. Ach. 181 ; neben ἀτενής Vesp. 730. So B.A. p. 459, mit der Erkl. ἀκαταπόνητοι. Auch in Prosa, Plat. Legg. IX.880c. – B.A. p. 8 ἀτεράμνων· ἐπὶ τοῦ πάνυ σκληροῦ·τὰ γὰρ ῥᾳδίως ἑψόμενα τῶν ὀσπρίων τέρεμνα καλοῦσιν οἱ Ἀθηναῖοι. Ebenso p. 20.