ἀτερμάτιστος
ἀτερμάτιστος, unbounded
ἀτερμ-άτιστος [μᾰ], ον,
- unbounded, ἐπιθυμία D.S. 19.1, cf. Gal. 19.472.
- II = ἀβέβαιος, ἀθεμελίωτος, Hsch.
1 ilimitado
ἐπιθυμία
εἰρήνη
2 inseguro
σκάφος
ἀ·τερμάτιστος, ος, ον [μᾰ] sans fin, infini, DS. 19, 1 ; joint à ἀόριστος, Thém. ou à ἀπεριόριστος, Bas.
Étym. ἀ, τερματίζω.
ἀτερμάτιστος, unendlich, unbegrenzt, ἐπιθυμία DS. 19.1 u. a.Sp.