ἀτέρμων
ἀτέρμων, without bounds
ἀτέρμ-ων, ον, gen. ονος,
- without bound or end, αἰών Arist. Mu. 401a16; ὕπνος Mosch. 3.104; ἐνόπτρων ἀ. αὐγαί the mirrorʼs countless rays, E. Hec. 926; ἀ. πέπλος having no end or issue, inextricable, A. Eu. 634.
1 inextricable
πέπλος
2 infinito
χρυσέων ἐνόπτρων λεύσσουσ' ἀτέρμονας αὐγάς
• ilimitado
αἰών
εὔδομες ... ἀ. ὕπνον
ἰχώρ
γαῖα
ἀ·τέρμων, ων, ον, gén. -ονος :
1 sans terme, sans fin, Arstt. Mund. 7, 2 ; Mosch. 3, 105 ; Opp. Nonn. ; avec idée de nombre : ἀτέρμονες αὐγαὶ χρυσέων ἐνόπτρων, Eur. Hec. 926, l’éclat des miroirs d’or aux rayonnements infinis (p.-ê. l’éclat des miroirs d’or qui ne cessent de regarder celui qui les regarde ; v. Weil, Eur. l. c.) ||
2 sans issue, inextricable, Eschl. Eum. 634.
Étym. ἀ, τέρμα.
ἀτέρμων, ον (τέρμα), ohne Grenzen, ohne Ende, πέπλος Aesch. Eum. 604, ohne Ausgang ; ἀτέρμονες αὐγαὶ χρυσέων ἐνόπτρων Eur. Hec. 903, nach Hermann außerordentlich glänzender, blendender Schein der Metallspiegel ; Andere erkl. runde.
ἀτέρμων
τέρμα
- without bounds; ἀτ. πέπλος having no end or issue, inextricable, Aesch.; ἀτέρμονες αὐγαί the countless rays of the mirror, Eur.