ἀτιμαγέλης
ἀτιμαγέλης, despising the herd
ἀτῑμᾰγέλ-ης, ου, Dor. -ας, α, ὁ,
- despising the herd, i.e. straying, feeding alone, S. Fr. 1026, Theoc. 25.132, AP 6.255 (Eryc.).
toro desmandado, cimarrón, separado de la manada S.Fr.1026,
οἳ καὶ ἀτιμαγέλαι βώσκοντι
los cuales pastan separados de la manada
• fig. de pers. insolidario
ἀτιμαγέλαι δεινοὶ καὶ ἀγέρωχοι
• como adj.
ταῦρος ... ἀ.
ἀτιμ·αγέλης, ου (ὁ) [ῑᾰ] qui abandonne le troupeau par dédain, qui paît solitaire, Soph. fr. 850 ; Thcr. Idyl. 25, 132 ; Anth. 6, 255.
Étym. ἄτιμος, ἀγέλη.
ἀτιμαγέλης, [ῑ], ὁ, der die Herde verachtet, abgesondert von derselben allein weidet, B.A. p. 459 ὁ ἀποστάτης τῆς ἀγέλης ταῦρος ; so Theocr. 25.132 ; Eryc. 3 (VI.255); Soph. frg. 850.
ἀτιμαγέλης
ἀγέλη
- despising the herd, i.e. straying, feeding alone, Theocr., Anth.