ἀτιθάσευτος
ἀτιθάσευτος, untamable, wild
ἀτῐθάσ-ευτος [θᾰ], ον,
- untamable, wild, Agatharch. 74, Aesop. 342, Plu. Art. 25, QConv. 728a; κακία App. BC 4.8; τοῦ νόμου τὸ λίαν ἀκριβὲς καὶ ἀ. Agath. 4.21.
I
1 indómito, no domesticable del cinocéfalo, Agatharch.74, de la golondrina, Plu.2.728a,
τὰ ζῷα
ἑρπετά
τῶν θηρίων τὰ ἀτιθάσσευτα
2 fig. fiero, duro
πονηρία
κακία
• subst.
τοῦ νόμου τὸ λίαν ἀκριβὲς καὶ ἀτιθάσευτον
II adv. -ως fieramente
ἐξαγρίωντα καὶ ἀ. ἔχουσιν
ἀ·τιθάσευτος, ος, ον [ῐᾰ] qu’on ne peut apprivoiser, sauvage, Plut. Artax. 25 ; M. 728a ; Jos. etc.
Étym. ἀ, τιθασεύω.
ἀτιθάσευτος, ungezähmt, nicht zu bändigen, Plut. Artax. 25, neben δυσεξημερώτατος, u. öfter.
ἀτιθάσευτος
τιθασεύω
- untamable, wild, Plut.