ἀτιμάζω
ἀτιμάζω, ἀτιμάζω, fail to honor; slight; dishonor
- hold in no honour, esteem lightly, c. acc., once in Il. 9.450 ἀτιμάζεσκε δʼ ἄκοιτιν; freq. in Od., τούσδε γʼ ἀτιμάζει κατὰ δῆμον 6.283; οἶκον ἀτιμάζοντες ἔδουσιν 21.332, cf. 427; ἀ. τοκῆας Thgn. 821: freq. in Trag., A. Th. 1023, Eu. 712, 917, al.; μή μʼ ἀτιμάσας γένῃ Phryn. Trag.20 ( = Id.Com.80), cf. D. 40.26, etc.; ἀ. καὶ κολάζειν, opp. ἐπαινεῖν καὶ τιμᾶν, X. Cyr. 1.6.20; τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν ἀ. Pl. Phd. 107b, al.; bring dishonour upon, τὴν πόλιν And. 4.31: c. acc. cogn., ἔπη ἃ ἀτιμάζεις πόλιν the words thou speakest in dishonour of the city, S. OT 340:—Pass., suffer dishonour, insult, etc., πρός τινος Pi. Fr. 123.5, Hdt. 1.61; τινί S. Aj. 1342; οὐκ ἀτιμασθήσομαι Id. OT 1081, cf. D. 21.74; τῷ γεγενημένῳ put to shame by . ., Lys. 2.27: c. neut. pl., ἀνάξιʼ ἠτιμασμένη E. IA 943.
- 2 c. gen. rei, treat as unworthy of, μηδʼ ἀτιμάσῃς λόγου (sc. ἐμέ) A. Pr. 783; μή μʼ ἀτιμάσῃς ὧν σε προστρέπω φράσαι, = τούτων ἅ σε πρ. φρ., S. OC 49, cf. Ant. 22.
- 3 c. inf., ὦ θάνατε Παιάν, μή μʼ ἀτιμάσῃς μολεῖν do not deem me unworthy of thy visit, A. Fr. 255.1; μήτοι μʼ ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν σὺν σοί deem me not unworthy to die, S. Ant. 544; but also οὐκ ἀτιμάσω θεοὺς προσειπεῖν will not disdain to . ., E. HF 608, cf. Pl. La. 182c.
- II in legal sense, disfranchise, ὑπὸ τῆς πόλεως ἠτιμασμένος Ephor. l.c.; at Rome, of the Censors, punish with ignominia, D.C. 38.13.
A tr. en v. act.
I c. ac. de pers. y personif.
1 menospreciar, despreciar
a) en el matrimonio y el amor desdeñar
(παλλακίδα) τὴν αὐτὸς φιλέεσκε, ἀτιμάζεσκε δ' ἄκοιτιν
ὡς ἐμὲ χωλὸν ἐόντα ... Ἀφροδίτη αἰὲν ἀτιμάζει
• en v. pas. c. πρός y gen.
πρὸς δ' Ἀφροδίτας ἀτιμασθείς
Μήδεια ... ἠτιμασμένη
b) de pers. de casa real o clase aristocrática o su familia y propiedades no honrar como se debe, no respetar, ofender
ἄκοιτιν ἀνδρὸς ἀριστῆος
ἄλοχον καὶ υἱόν
οἶκον ἀτιμάζοντες ἔδουσιν ἀνδρὸς ἀριστῆος
ἦ μιν ἀτιμάζουσιν ἀν' Ἑλλάδα τε Φθίην τε
Αἴανθ'
• en v. pas.
οὐκ ἂν ἐνδίκως γ' ἀτιμάζοιτό σοι
no sería justo que fuera menospreciado por tiἀτιμασθείς
de Ciro privado de los honores que le correspondían
c) dentro de las leyes de hospitalidad y protección al débil menospreciar, despreciar a pobres, mendigos, esclavos Od.14.506, 23.116,
μηδέ μου κάρα τὸ δυσπρόσοπτον εἰσορῶν ἀτιμάσῃς
τὸν πένητα
τίς σ' ἀτιμάζει, γέρον;
d) entre los miembros de la familia
τοκῆας
παῖδα
σ' ἀτιμάζει πατήρ
τέκνα γνήσια
μητρυιήν
e) a los dioses y a lo que está en la esfera religiosa
θεούς
τὰ τῶν θεῶν
τὸ θεῖον
τὸν θεόν
βωμόν
ὅρους
•
λιτάς
ὅρκους
τύμβος ἠτιμασμένος
f) a la tierra, la ciudad y sus leyes menospreciar, faltar al respeto, ofender
χθόνα
πόλιν
• c. dos ac.
ἔπη ... ἃ νῦν σὺ τήνδ' ἀτιμάζεις πόλιν
palabras ... con las que ofendes a esta ciudadνόμος ἀτιμασθείς
g) a partir de época heleníst., gener. ofender, insultar
με
ἐκεῖνον
h) en un sent. moral deshonrar, degradar
τὸ σῶμα
τὴν ζωὴν αὐτοῦ
ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν
2 por parte de la ciudad considerar indigno, condenar a la ignominia, incluso privar de derechos civiles
τὸν μὴ τυχόντα γνώμης
ὑπὸ τῆς πόλε[ως] ἠτιμασμένον
ἀτιμαζόμενος ἐκ τοῦ ἄστεος
• en Roma, D.C.38.13.2.
3 c. ac. y un segundo régimen frec. en litotes considerar indigno, no desdeñar c. ac. y gen.
μή μ' ἀτιμάσῃς ... ὧν σε προστρέπω φράσαι
no me consideres indigno de lo que pretendo decir, e.d. dígnate oírτάφου ... τὸν δ' ἀτιμάσας ἔχει
al otro (a Polinices) le niega las honras fúnebres
• sólo c. gen.
μηδ' ἀτιμάσῃς λόγου
dígnate escuchar
• c. dos ac.
μήτοι ... μ' ἀτιμάσῃς τὸ μὴ οὐ θανεῖν
no me consideres indigna de morir
• c. ac. e inf.
μή μ' ἀτιμάσῃς μολεῖν
no me tengas en tan poco como para no venirοὐκ ἀτιμάσω θεοὺς προσειπεῖν πρῶτα τοὺς κατὰ στέγας
no desdeñaré dirigirme primero a los dioses domésticosἔλαφον μὲν θηρᾶσαι ... ἀτιμάζουσι
II c. ac. de palabras y abstr. despreciar, desestimar, considerar sin valor
αἱμύλας δὲ μηχανάς
τὴν τῶν ἄλλων ἄνοιαν
τὴν ἀνθρωπίνην ἀσθένειαν
παλαιόν τινα τῶν ἀρχαιῶν μύθων
• en v. pas.
ὑπὸ τῶν πολλῶν ἀτιμαζόμενα
B intr., gener. en v. med.-pas.
I de pers. sufrir el deshonor, sentirse deshonrado, avergonzarse
ἐγὼ δ' ἐμαυτὸν παῖδα τῆς Τύχης νέμων ... οὐκ ἀτιμασθήσομαι
yo, considerándome hijo de la Fortuna, no me avergonzaréνοσῶν τε καὶ πρὸς ἠτιμασμένος
ἀτιμαζόμενος δὲ τῷ γεγενημένῳ
considerándose deshonrado con lo ocurridoθαυμαστὰ δ' ὡς ἀνάξια ἠτιμασμένη
sufriendo cosas extraordinarias como indignasἠτιμάσθη ἡ κυρία ἐναντίον αὐτῆς
su señora perdió consideración a sus ojos
II de abstr. devaluarse, desprestigiarse, reducir a nada
τὴν ἐπωνυμίαν τὴν νῦν ἀτιμαζομέναν
la ahora desprestigiada denominación (de ‘sofista’)ἀτιμασθήσεται ἡ δόξα Μωαβ
• tb. en v. act. carecer de valor
ἀ. τιμήν
rebajar el precio
1. zonder respect behandelen, vernederen, minachten, met acc.; met acc. en acc. v.h. inw. obj.:
2. als onwaardig beschouwen (om):
Bei Xen. Cyr. 1.6.20 = ἀτιμόω.
[ἀτιμάω.]
3 sing. pa. iterative ἀτιμάζεσκε Il. 9.450.
- 1
= ἀτιμάω Il. 1.11: Od. 6.283, Od. 8.309, Od. 11.496, Od. 13.141, Od. 14.164, 506, Od. 16.317 = Od. 19.498, Od. 18.144, Od. 20.167, Od. 21.332, 427, Od. 22.418, Od. 23.116, Od. 24.459.
- 2
To dishonour by conjugal unfaithfulness: ἄκοιτιν Il. 9.450.
- 1
- 1hold in no honour, despise πρὸς δʼ Ἀφροδίτας ἀτιμασθεὶς ἑλικογλεφάρου sc. he who does not love Theoxenos fr. 123. 6.
- Ito hold in no honour, to esteem lightly, dishonour, slight, c. acc., Hom., Attic: so in Mid., Soph.:—c. acc. cogn., ἔπη ἀτιμάζεις πόλιν thou speakest words in dishonour of the city, Soph.:—Pass. to suffer dishonour, Hdt., Attic
- 2c. gen. rei, ἀτ. λόγου to treat as unworthy of speech, Aesch.; ἀτ. ὧν ἀτ. τούτων ἅ, Soph.:—also, μή μʼ ἀτιμάσηις τὸ μὴ οὐ θανεῖν deem me not unworthy to die, Aesch.; οὐκ ἀτιμάσω προσειπεῖν will not disdain to . ., Eur.
- II= ἀτιμόω in legal sense, to deprive of civil rights, Xen.
-
…δεήσομαι ὑμῶν ἀποψηφίσασθαι. τί δὴ οὖν οὐδὲν τούτων ποιήσω ; οὐκ αὐθαδιζόμενος, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, οὐδʼ ὑμᾶς ἀτιμάζων, ἀλλʼ εἰ μὲν θαρραλέως ἐγὼ ἔχω πρὸς θάνατον ἢ μή, ἄλλος λόγος, πρὸς δʼ οὖν δόξαν καὶ…
Plato, Apology
-
…καὶ ἐπαΐοντι, μᾶλλον ἢ ᾗ σύμπασι τοῖς ἄλλοις. ἔστι ταῦτα. εἶεν. ἀπειθήσας δὲ τῷ ἑνὶ καὶ ἀτιμάσας αὐτοῦ τὴν δόξαν καὶ τοὺς ἐπαίνους, τιμήσας δὲ τοὺς τῶν πολλῶν λόγους καὶ μηδὲν ἐπαϊόντων, ἆρα οὐδὲν κακὸν…
Plato, Crito
-
…ἀεροβατεῖν καὶ ἄλλην πολλὴν φλυαρίαν φλυαροῦντα, ὧν ἐγὼ οὐδὲν οὔτε μέγα οὔτε μικρὸν πέρι ἐπαΐω. καὶ οὐχ ὡς ἀτιμάζων λέγω τὴν τοιαύτην ἐπιστήμην, εἴ τις περὶ τῶν τοιούτων σοφός ἐστιν μή πως ἐγὼ ὑπὸ Μελήτου τοσαύτας δίκας φεύγοιμι…
Plato, Apology
-
…. μετὰ ταῦτα δὲ Ξέρξης ὁ τῆς Ἀσίας βασιλεύς, καταφρονήσας μὲν τῆς Ἑλλάδος, ἐψευσμένος δὲ τῆς ἐλπίδος, ἀτιμαζόμενος δὲ τῷ γεγενημένῳ, ἀχθόμενος δὲ τῇ συμφορᾷ, ὀργιζόμενος δὲ τοῖς αἰτίοις, ἀπαθὴς δʼ ὢν κακῶν καὶ ἄπειρος…
Lysias, Speeches
-
…· τῷ καὶ ἀτασθαλίῃσιν ἀεικέα πότμον ἐπέσπον. ἀλλʼ ἄγε μοι σὺ γυναῖκας ἐνὶ μεγάροις κατάλεξον, αἵ τέ μʼ ἀτιμάζουσι καὶ αἳ νηλείτιδές εἰσιν. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε φίλη τροφὸς Εὐρύκλεια · τοιγὰρ ἐγώ τοι, τέκνον, ἀληθείην…
Homer, Odyssey
-
…εἰπὲ δέ μοι Πηλῆος ἀμύμονος, εἴ τι πέπυσσαι, ἢ ἔτʼ ἔχει τιμὴν πολέσιν μετὰ Μυρμιδόνεσσιν, ἦ μιν ἀτιμάζουσιν ἀνʼ Ἑλλάδα τε Φθίην τε, οὕνεκά μιν κατὰ γῆρας ἔχει χεῖράς τε πόδας τε. οὐ γὰρ ἐγὼν ἐπαρωγὸς…
Homer, Odyssey
-
…Ἥρη ἠδὲ καὶ ἀγρομένοισι μετʼ ἀθανάτοισιν ἔειπε · κέκλυτέ μευ, πάντες τε θεοὶ πᾶσαί τε θέαιναι, ὡς ἔμʼ ἀτιμάζειν ἄρχει νεφεληγερέτα Ζεὺς πρῶτος, ἐπεί μʼ ἄλοχον ποιήσατο κέδνʼ εἰδυῖαν · καὶ νῦν νόσφιν ἐμεῖο τέκε γλαυκῶπιν Ἀθήνην ,…
NA, Homeric Hymns
-
…τοῦ σκοποῦ ἤμβροτον οὐδέ τι τόξον δὴν ἔκαμον τανύων · ἔτι μοι μένος ἔμπεδόν ἐστιν, οὐχ ὥς με μνηστῆρες ἀτιμάζοντες ὄνονται. νῦν δʼ ὥρη καὶ δόρπον Ἀχαιοῖσιν τετυκέσθαι ἐν φάει, αὐτὰρ ἔπειτα καὶ ἄλλως ἑψιάασθαι μολπῇ καὶ φόρμιγγι…
Homer, Odyssey
-
…τἀν δόμοισι μὲν καλῶς, Ἀπόλλων εἰ καλῶς ἐθέσπισεν. τέθνηκεν ἡ τάλαινα ; μηκέτʼ ἐκφοβοῦ μητρῷον ὥς σε λῆμʼ ἀτιμάσει ποτέ. παύσασθε · λεύσσω γὰρ Αἴγισθον ἐκ προδήλου. ὦ παῖδες, οὐκ ἄψορρον ; εἰσορᾶτε ποῦ τὸν ἄνδρʼ…
Sophocles, Electra
-
…ὥς γʼ ἐκείνῳ τῇδέ τʼ ἦν ἡρμοσμένα. κακὰς ἐγὼ γυναῖκας υἱέσι στυγῶ. ὦ φίλταθʼ Αἷμον, ὥς σʼ ἀτιμάζει πατήρ. ἄγαν γε λυπεῖς καὶ σὺ καὶ τὸ σὸν λέχος. ἦ γὰρ στερήσεις τῆσδε τὸν σαυτοῦ γόνον ;…
Sophocles, Antigone