ἀτίθασος
ἀτῐθασ-ος, ον,
- = foreg., dub. in Hdn. 5.6.9; λύτται Ph. 1.20, al.
1 indómito, feroz, bravo de fieras, Ph.1.57, 2.97,
θηρία
• fig.
ἄλογος καὶ ἀ. ... φύσις
ψυχή
λύτται
ἡδοναί
ὀργαί
ἐλευθερία
• de pers. Ph.2.87, 169, 256, 417, Vit.Aesop.l.c.
2 subst. τὸ ἀ. fiereza, ferocidad Ph.1.684, 2.549, Pall.V.Chrys.20p.141.
ἀ·τίθασος, ος, ον [ῐᾰ] non apprivoisé, sauvage, Hdn 5, 6, 21 ; Phil.
Étym. ἀ, τιθασός.
ἀτίθασος, nicht zahm, wild, unbändig, Ggstz ἥμερος Herodian. 5.6.21.