ἀτιμαγελέω
ἀτιμαγελέω, to forsake the herd
ἀτῑμᾰγελ-έω, (ἀγέλη)
- forsake the herd, stray, Arist. HA 572b19, 611a2, Theoc. 9.5: metaph., try to escape, Luc. Lex. 10.
desmandarse, hacerse cimarrón de toros, Arist.HA 572b19, 611a2, Theoc.l.c.
• fig. de pers.
ὁ στρατηγός ... ἀτιμαγελοῦντι καρπόδεσμα ... περιθείς
ἀτιμαγελέω-ῶ (seul. prés. et part. ao.) [ῑᾰ]
1 abandonner le troupeau par dédain, d’où s’égarer, Arstt. H.A. 6, 18, 19 ; 9, 3, 4 ; Thcr. Idyl. 9, 5 ||
2 p. anal. déserter, Luc. Lex. 10 ||
➳ Part. prés. dor. ἀτιμαγελεῦντες, Thcr. Idyl. l. c.
Étym. ἀτιμαγέλης.
ἀτιμαγελέω, [ῑ], die Herde verlassen, Arist. H.A. 9.31 (aor.); Theocr. 9.4, nach Schol. καταλιπεῖν τὸ κοινὸν τῆς ἀγέλης καὶ καθʼ ἑαυτὸν νέμεσθαι ; stolz sein, in geziertem Ausdruck, Luc. Lexiph. 10.
ἀτιμαγελέω
From ἀτιμαγέλης
- to forsake the herd, Theocr.