ἀτρεμία
ἀτρεμία, a keeping still
ἀτρεμ-ία, ἡ,
- keeping still, ἀτρεμίαν ἔχειν X. Cyr. 6.3.13, cf. Max. 295; ἀ. λιμένων AP 9.555.6 (Crin.); ἐν ἀτρεμίᾳ Cerc. 5.7: pl., Arist. HA 537a4.
- 2 intrepidity, Pi. N. 11.12.
1 inmovilidad
ἡσυχίη καὶ ἀ. ξυμφέρει μάλιστα
ἀτρεμίαν ἔχειν
estar quietoἐπεὶ πολὺ βέλτερον ἔσται ἀτρεμίην ἐχέμεν
2 calma, tranquilidad
ὅσα δὲ (φάρμακα) ὕπνον ποιέει, ἀτρεμίην δεῖ τῷ σώματι παρέχειν
ἡ ἀ. πιαίνει
<ἐν> ἀτρεμίᾳ
νῆσον ... εὐάνεμον λιμένων τ' ἤπιον ἀτρεμίῃ
3 intrepidez
μακαρίζω ... ἀτρεμίαν τε σύγγονον
ἀτρεμία, ας (ἡ)
1 état de celui qui ne tremble pas, intrépidité, Pd. N. 11, 12 ||
2 p. suite, immobilité, Anth. 9, 555, ἀτρεμίαν ἔχειν, Xén. Cyr. 6, 3, 13, demeurer immobile ||
➳ Ion. ἀτρεμίη, Hpc. 525, 6 ; Anth. l. c.
Étym. ἀτρεμής.
1. onbeweeglijkheid, kalmte.
2. het niet beven, overdr. onverschrokkenheid
ἀτρεμία, ἡ, das Nichtzittern, Unerschrockenheit, Pind. N. 11.12. – Ruhe, ἀτρεμίαν ἔχειν, = ἀτρέμας ἔχειν, Xen. Cyr. 6.3.13 ; λιμένων Crinag. 23 (IX.555).
ἀτρεμία
- 1steadfastness, fearlessness ἄνδρα δʼ ἐγὼ μακαρίζω μὲν πατέρʼ Ἀρκεσίλαν καὶ τὸ θαητὸν δέμας ἀτρεμίαν τε σύγγονον N. 11.12 [ἀρτεμιᾳ dub. Pae. 12.3]
ἀτρεμία
ἀτρεμής
- a keeping still, ἀτρεμίαν ἔχειν or ἄγειν Xen.