ἀτρίαστος
ἀτρίαστος, not admitting triplicity
ἀτρίαστος [ῐ], ον,
- not admitting triplicity, Dam. Pr. 117.
que no admite triplicidad
ἔστω γὰρ τὸ ἁπλῶς ἓν τῷ ὄντι τὸ ἀνάριθμον ... ἀτρίαστον καὶ ἀμονάδιστον