ἀτρεύς
ἀτρεύς, έως [ᾱ]
1 intrépide, Euph. p. 126 Mein. (acc. sg. ἀτρέα) ||
2 qui ne fait pas trembler : οὐκ ἀτρῆες ἀνάγκαι Μοιρέων, Anth. App. 50, les Parques aux arrêts inévitables et qui font trembler.
Étym. ἀ, τρέω.
ἀτρεύς, ὁ, = ἄτρεστος, Euphor. frg. 94 ; οὐκ ἀτρῆες ἀνάγκαι μοιράων, bei Herod. Att. Inscr. Triop. 18 (Anth. Pal. App. 50), wo der Marmor ἀτρεῖες hat : die unwandelbaren Zwangsgesetze der Parzen sind nicht ohne Zittern, sind zu fürchten.