ἄτρεστος
ἄτρεστος, not trembling, unfearing, fearless
ἄτρεστος, ον, (τρέω)
- not trembling, fearless, Trag., and Pl. Cra. 395c: c. gen., ἄ. μάχας fearless of fight, A. Pr. 416 (lyr.); ἄ. ἐν μάχαις S. Aj. 365 (lyr.); ἄ. εὕδειν securely, Id. OT 586. Adv. -τως A. Supp. 240: neut. pl. ἄτρεστα as Adv., E. Ion 1198.
I
1 que no tiembla, intrépido
ἀτρέστῳ κραδίᾳ ... λέγω
παρθένοι μάχας ἄτρεστοι
ὁρᾷς ... τὸν ἐν δαΐοις ἄτρεστον μάχαις
Λακεδαίμων
ἄ. ... στρατηγός
• subst. τὸ ἄ. intrepidez
τῆς ἐπιχειρήσεως
2 tranquilo
ἄτρεστον εὕδοντ'
• neutr. como adv. tranquilamente
Λοξίου γὰρ ἐν δόμοις ἄτρεστα ναίουσ'
II adv. -ως intrépidamente
μολεῖν ἔτλητ' ἀ.
•Deriv. de τρέω q.u. c. ἀ- priv.
ἄ·τρεστος, ος, ον :
1 qui ne tremble pas, intrépide, Eschl. Ag. 1402 ; Soph. Aj. 365 ; Lyc. Opp. etc. ; avec un gén. ἄ. μάχας, Eschl. Pr. 416, sans crainte du combat ||
2 p. suite, tranquille, Soph. O.R. 586 ; adv. ἄτρεστα, Eur. Ion 1198 ; El. N.A. 3, 15, tranquillement ||
➳ Inus. en prose att. ; seul. Plat. Crat. 395b, mais pour expliquer l’étymologie d’Ἀτρεύς.
Étym. ἀ, τρέω.
ἄτρεστος, nicht zitternd, unerschrocken, bes. Tragg., καρδία Aesch. Ag. 1375 ; μάχης Prom. 414 ; ἐν μάχαις Soph. Aj. 358 ; σὺν φόβοις entggstzt O.R. 586 ; ἄτρεστα adverbial Eur. Ion. 1198 ; so sp.D.; auch Plat. Crat. 395b.
ἄτρεστος
τρέω
- not trembling, unfearing, fearless, Lat. intrepidus, Trag.: c. gen., ἄτρ. μάχας fearless of fight, Aesch.; so, ἄτρ. ἐν μάχαις Soph.; ἄτρ. εὕδειν securely, Soph.:—also neut. pl. ἄτρεστα as adv., Eur.