ἀτρίακτος
ἀτρίακτος, unconquered
ἀτρίακτος [ῐ], ον,
- unconquered, A. Ch. 339.
invencible
οὐκ ἀ. ἄτα;
¿no es invencible Ate?
ἀ·τρίακτος, ος, ον, invaincu, invincible, Eschl. Ch. 338.
Étym. ἀ, τριάζω.
ἀτρίακτος, unbesiegbar, ἄτη Aesch. Ch. 335.
ἀτρίακτος
τριάζω
- unconquered, Aesch.