ἀφήμερος
ἀφήμερος, ον,
- absent for a day, PGiss. 2.27 (ii B.C.), PTeb. 104.28 (i B.C.), etc. ἀφημιάστους· ἀγροικίας, Hsch.
que está ausente de día op.
ἀπόκοιτος