ἄθυστος
ἄθυστος, ον,
- = sq. [ἄθυτος], ἱρά Semon. 7.56.
no sacrificado, destinado al sacrificio
ἄ. ἱρὰ κατεσθίει
ἄθυστος, f.l. für ἄθυτος, Simonid. mul. 56.
no sacrificado, destinado al sacrificio
ἄ. ἱρὰ κατεσθίει