ἐγκέλευστος
ἐγκέλευστος, urged on, bidden, commanded
ἐγκέλ-ευστος, ον,
- urged on, ὑπό τινος X. An. 1.3.13.
1 animado, apremiado, instigado de pers.
ἀνίσταντο ... ὑπ' ἐκείνου ἐγκέλευστοι
ὑπὸ Κύρου
κατήγορος
2 dirigido
θρῆνος ἐ.
ἐγκέλευστος, ος, ον, qui a reçu un ordre, ordonné, Xén. An. 1, 3, 13 ; Cyr. 5, 5, 39 ; Jos. B.J. 2, 1, 2 ||
➳ ἐγκελευστός, ή, όν, DH. 4, 12.
Étym. ἐγκελεύω.
ἐγκέλευστος, ον
- urged on, bidden, commanded, Xen. from ἐγκελεύω