ἐγκεντρισμός
ἐγκεντ-ρισμός, ὁ, = foreg., Gp. 4.12.2, PSI 6.624.20.
1 bot. injerto, injerto de púa
περὶ ἐγκεντρισμοῦ ἐλαιῶν
τὸ ξυλῶδες σχίσαντες ἐμβάλλουσι τὰ ἐνθέματα. καλεῖται δὲ οὗτος ὁ τρόπος ἐ.
• fig. ref. la conversión de fe crist., Iren.Lugd.Fr.Jena 10.2, Clem.Al.Strom.6.15.119, PRyl.471.3 (V d.C.),
φυτὸν οὐράνιον, ἐγκεντρισμὸν ἀλλότριον οὐ δεξάμενον
2 acción de instigar, incitación, Gloss.2.283.
ἐγκεντρισμός, οῦ (ὁ) c. le préc. Arstt. Plant. 1, 6, 2 ; Geop. 4, 12 ; 9, 16, etc.
ἐγκεντρισμός, ὁ, das Pfropfen der Bäume, Geop.