ἐγκεντέω
ἐγκεντέω, puncture
ἐγκεντ-έω,
- puncture, Gloss.
- II = ἐγκεντρίζω, Eust. 1308.62.
1 introducir un objeto punzante, bot. injertar introduciendo una púa en una planta, c. dat.
ἐγκεντεῖν καὶ ἐμβάλλειν φυτῷ τινὶ κλαδίσκον ἀλλοίου φυτοῦ
2 fig. hundir el puñal en, acabar con
ὑμεῖς δὲ τοσοῦτοι ζηλωταὶ πορνοκτόνοι, οὐ σωμάτων πορνείαν, ἀλλὰ ψυχῶν ἐγκεντήσαντες