ἔγκεντρος
ἔγκεντρος, furnished with a sting
ἔγκεντ-ρος, ον,
- furnished with a sting, [σφῆκες] Arist. HA 627b27.
- II of stars, occupying a cardinal point, Vett.Val. 57.30, Sch. Ptol. Tetr. 148.
- 2 ἔ. κύκλος, opp. ἔκκεντρος, Theo Sm. p.162 H., al.
1 provisto de aguijón las avispas, Arist.HA 628b1, cf. 627b27, Hsch.
2 astr. concéntrico
ἔ. κύκλος
círculo concéntrico op. ἐπίκυκλος
• subst. ὁ ἔ. Theo Sm.173, 175, Heph.Astr.App.1.3
• situado en la vertical de un punto cardinal Vett.Val.56.26.
3 fig. agudo, vivo, expresivo
ἐγκεντρότερον δὲ ἡμῖν ἀφηγήσατο
ἔγ·κεντρος, ος, ον, armé d’un aiguillon, Arstt. H.A. 9, 41, 11.
Étym. ἐν, κέντρον.
ἔγκεντρος, mit einer Spitze, einem Stachel versehen, von Wespen u. dgl., Arist. H.A. 9.41. Ggstz ἄκεντρος. Auch von Pflanzen, Sp.