ἐγκεντρίζω

I

1 agr. injertar (τὴν ἀμυγδαλήν) αὐξηθεῖσαν Thphr.HP 2.2.5, cf. Cat.Cod.Astr.l.c., en v. pas. Thphr.CP 2.14.4, M.Ant.218.22, Harp.s.u. ἐμβεβλημένα

• fig. ref. los centauros ὅν γε Φύσις ... ἐνεκέντρισεν ἵππῳ AP 16.116, ref. pers. en compar., c. ἐν y dat. Ep.Rom.11.17, en v. pas. Plot.2.9.7, ref. a la conversión a la fe crist., en v. pas. c. εἰς y ac. παρὰ φύσιν ἐνεκεντρίσθης εἰς καλλιέλαιον Ep.Rom.11.24, cf. Iren.Lugd.Fr.Jena 10.3.

2 pinchar αὐτοὺς ὀπτουμένους βελόνῃ Alex.Trall.l.c.

• aguijonear en v. pas. ὄναγρος ὑπὸ σκόλοπος ἐγκεντρισμένος Aesop.257

• fig. acicatear, estimular c. εἰς y ac. εἰς γνῶσιν ... ἐγκεντρίζων Meth.Sym.et Ann.M.18.353A, en v. pas. εἰς γὰρ ὑπόμνησιν τῶν λογίων σου ἐνεκεντρίζοντο LXX Sap.16.11, c. inf. Ἰωνᾶν ... ὑπὸ τοῦ Θεοῦ ἐγκεντρισθέντα ἀποτάξασθαι Callinic.Mon.V.Hyp.3.1.

3 en fil. neoplatónica incardinar ἔχον (τὸ προϊόν) ταύτην (τὴν ἰδιότητα) ἐν αὐτῇ τὸ ἴδιον ἐγκεντρίζει Dam.Pr.74

• en v. med. incardinarse ταῖς ἐκείνων μεθέξεσιν ἐγκεντρίζονται αἱ τούτων ὑπάρξεις Dam.in Prm.263.