ἐκπρομολεῖν
ἐκπρομολεῖν, go forth from
ἐκπρο-μολεῖν, aor. 2 (v. βλώσκω),
- go forth from, λίμνης A.R. 4.1587: abs., Orph. L. 706.
ἐκ·προμολεῖν, s’avancer hors de, sortir de, gén. A. Rh. 4, 1587 ; abs. Orph. Lith. 700.
Étym. ἐκ, πρό, μολεῖν ; cf. *βλώσκω.
ἐκπρομολεῖν, (aor., s. βλώσκω), hervorgehen aus, τινός, Ap.Rh. 4.1587 u. öfter ; Orph. Lith. 319 v.l.