ἐκπροφεύγω
ἐκπροφεύγω, to flee away from
ἐκπρο-φεύγω,
- flee away from, τινός Hld. 8.11; escape, τι Orph. L. 397; μόρον AP 6.218 (Alc.).
escapar de c. ac.
ὀλοὸν μόρον
λοιμοῦ ... ὁρμήν
πῶς κεν πολιὸν γένος ἐκπροφύγῃσι
κόλπον δικτύου
• tb. c. gen. o adv.
δεσμῶν
μάχης
ἐκ·προφεύγω (seul. part. ao. 2 ἐκπροφυγών) échapper à, acc. Anth. 6, 218 ; Orph. Lith. 391 ; gén. Hld. 8, 11.
ἐκπροφεύγω, (φεύγω), heraus-, entfliehen ; ὀλοὸν μόρον Alc. Mess. 8 (VI.218) u. a. sp.D.; δεσμῶν Hel. 8.11.
ἐκπροφεύγω
fut. -φεύξομαι
- to flee away from, Anth.