ἔμφυλος
ἔμφυλος, of the same tribe
- in the tribe, i.e. of the same tribe or race, ἀνὴρ ἔμφυλος Od. 15.273; ἐμφύλιοι kinsfolk, S. Ant. 1264 (lyr.), Pl. Lg. 871a; ἐμφύλιον αἷμα the guilt of kindred blood, i. e. the murder of a kinsman, Pi. P. 2.32, Pl. R. 565e, cf. S. OT 1406; τοὔμφυλον αἷμα Id. OC 407; στάσιές τε καὶ ἔμφυλοι φόνοι ἀνδρῶν Thgn. 51; ἔμφυλοι παρʼ ἑκατέροις registered in a tribe, GDI 5040.15 (Hierapytna).
- 2 γῆ ἐμφύλιος oneʼs native land, S. OC 1385.
- II in or among oneʼs people or family, μάχα Alc. Supp. 23.11; ἔμφυλος στάσις intestine discord, Sol. 4.19, Hdt. 8.3, Democr. 249; Ἄρης ἐμφύλιος A. Eu. 863; μάχη Theoc. 22.200; πόλεμος Plb. 1.65.2, cf. Plu. Pomp. 24.
I
1 de la misma familia, raza o linaje
ἀνήρ
αἶμα
μίασμ' ἔμφυλον
mancha familiarκούρη
• que forma parte de una tribu, adscrito a una tribu
ὅσοι κα ἔωντι ἔμφυλοι παρ' ἑκατέροις
2 de guerras y conflictos civil, intestino, interno
μάχα
στάσις
πόλεμος
ἔμφυλοι φόνοι
matanzas fratricidasἔργον ἔμφυλον
disensión internaἔμφυλοι ἔριδες
disputas intestinas
3 natural, propio de c. dat.
πέτρῃσι βαθείαις ἔμφυλοι
unos pecesπαρθενίης ἔμφυλον ἔχω φόβον
tengo el miedo propio de la virginidad
II adv. -ως internamente
ἐμφύλως οὗτος ὁ πόλεμος ἐν τῇ ψυχῇ συνίσταται
[ἐμ-, ἐν- 1 + φῦλον.]
Of one’s own tribe: ἄνδρα Od. 15.273.
- Iof the same tribe or race, Od.
- IIin oneʼs tribe, ἔμφ. στάσις civil strife, Hdt.