ἐναρσφόρος
ἐναρσφόρος, ον,
- = ἐναρηφόρος, Hes. Sc. 192, prob. in Alcm. 23.3.
que arrebata los despojos del botín,
•DMic. e-na-po-ro.
ἐναρσφόρος
ἐν-αρσφόρος, ον
for ἐναρηφόρος, Hes.