ἐνασθενέω
ἐνασθενέω,
- prob. f.l. for ἐξασθενέω, γήρᾳ Ph. 2.493.
debilitarse
ὀφθαλμοὶ ἐξασθενοῦντες ταῖς κοιλότησιν
• enfermar moralmente, fig.
ἄπιστοι ἐνασθενοῦσι τῇ διὰ τὸν σταυρὸν ἀπιστίᾳ
ἐνασθενοῦσαν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτήν
del alma
ἐν·ασθενέω-ῶ, être faible dans, Bas. 3, 321 Migne.