ἐνασεβέω
ἐνασεβέω,
- = ἀσεβέω ἐν, Diog. Ep. 28.4; τῇ Ἀρτέμιδι Sch.Gen. Il. 21.401:—Pass., ὑπό τινων Themist. Ep. 8.
1 caer en la impiedad, ser impío Diog.Ep.28.4
• c. dat. cometer impiedad contra
τῇ Ἀρτέμιδι
2 tratar impíamente en v. pas.
μαρτυρούμενοι ὅτι εὐσεβεῖς ἐστε ... ἐνασεβηθῆτε
ἐν·ασεβέω-ῶ [ᾰ] traiter d’une manière impie, Thémistocle Ep. 8.
ἐνασεβέω, dabei gottlos sein, Themistocl. ep. 14.