ἔναρχος
ἔναρχος, in office, in authority
- in office, in authority, App. BC 1.14, Wilcken Chr. 41 iii 10 (iii A. D.); οἱ ἔ. ὄντες ἀεί GDI 2520.12 (Delph.); συνέδρους ἀεὶ τοὺς ἐ. those who were in office at the time, CIG 3046.13 (Teos); ἔ. ἀρχιερεύς IGRom. 1.1060.4 (Alexandria); ὑπομνηματογράφος OGI 715 (ibid.), etc.
- 2 under authority, Stob. 2.7.3a.
I institucional
1 que está en el cargo, que está en ejercicio de dif. magistrados, funcionarios o cargos relig. temporales
τοὺς ... ἱερομνάμο[νας] τοὺς ἐνάρχους ὄντας ἀεί
τοὺς συνέδρους ἀεὶ τοὺς ἐνάρχους
(προνοηθῆναι) τοὺς ἐνάρχους ταγοὺς ὅπως ...
ἐξηγητής
ἀγορανόμ(ος)
γυμνασίαρχος
πρύτανις
ὑπομνηματογράφος
ἔ. ἀρχιερεὺς τῶν ... Σεβαστῶν
πομπαγωγός
ὁ ἔ. ἐξηγητῶν
στρατηγός
πρόεδρος
ἔτι ὢν ἔ.
estando todavía en el cargo de tribuno
2 que está bajo el mando
τάγμα
II
1 original, donde todo tiene su principio
ἔ. ἀρχή
2 que tiene comienzo subst. τὸ ἐ.:
εἰ πρῶτον τοῦ ἐνάρχου τὸ ἄναρχον
si lo que no tiene comienzo es anterior a lo que lo tiene ...
2) unter dem Befehle stehend, Stab. ecl.eth. 2.7.
3) im Anfang, K.S.