ἐνδοιαστικός
ἐνδοιαστικός, expressing doubt
ἐνδοι-αστικός, ή, όν,
- expressing doubt or ambiguous, ὀνόματα Ph. Fr. 15 H.; ἐπίκρισις Hermog. Id. 2.7, 8: Gramm., dubitative, σύνδεσμος Ammon. in APr. 68.10. Adv. -κῶς Eust. 1080.69.
I
1 ambiguo, confuso, que provoca duda
ὀνόματα
2 ret. y gram. dubitativo
αἱ δὲ ἐνδοιαστικαὶ ἐπικρίσεις ἧττον ἔχουσι τὸ ἐνδιάθετον
las afirmaciones que expresan duda son menos espóntáneasτῇ ἐπικρίσει ἐνδοιαστικῇ κέχρηται τῇ «ὡς ἔοικεν»
ha empleado el juicio dubitativo de «ὡς ἔοικεν»σύνδεσμος
κατὰ τοῦ ἐνδοιαστικοῦ
expresando duda
II adv. -ως expresando duda
op. κελευσματικῶς
junto a ἀμφιβόλως
διαλέγεσθαι
ἐνδοιαστικός, ή, όν, enclin à douter, sujet au doute, Hermog. p. 302.
Étym. ἐνδοιάζω.
ἐνδοιαστικός, ή, όν, zum Zweifeln geneigt, Sp.;
• Adv. ἐνδοιαστικῶς ὑβρίσαι, dem ἀποφαντικῶς entggstzt, Eust. 1230.59.
• Adv. ἐνδοιαστικῶς ὑβρίσαι, dem ἀποφαντικῶς entggstzt, Eust. 1230.59.