ἔνδιος
ἔνδιος, at midday, at noon
- at midday, at noon (but ἔνδιον τὸ δειλινόν Plu. QConv. 2.726e), ἔνδιος δʼ ὁ γέρων ἦλθʼ Od. 4.450; ἔνδιοι ἱκόμεσθα Il. 11.726; ποιμένας ἐνδίους πεφυλαγμένος Theoc. 16.95; ἔνδῑον Κυνὸς ἄσθμα AP 10.12; ἄλκαρ ἴδεος ἐνδίοιο Call. Fr. 124; ἔνδῐον ἦμαρ ἔην A.R. 4.1312; but also ἐνδίοις· ὀρθρίνοις (ὀρθηνίοις cod.), Hsch.
- 2 in the daytime, Arat. 498; ἔ. οἰνοπότης AP 7.703 (Myrin.).
- 3 from the sky, ὕδωρ Arat. 954; hanging in mid-air, ἀκρεμόνες AP 9.71 (Antiphil.).
- II Subst. ἔνδιον, τό, noon, ποτὶ τὤνδιον Call. Cer. 39 (also in masc., δείελος ἀλλʼ ἢ νὺξ ἢ ἔνδιος ἢ ἔσετʼ ἠώς Id. Hec. 1.4.1).
- 2 evening, ἐς ἔνδῑον A.R. 1.603, cf. Plu. l.c. [ῑ Hom.; ῑ and ῐ later (v. supr.).] (From ἐν δῐϝῐ, cf. Skt. div- ‘daylight, sky’, Lat. diu ‘by day’.)
I
1 como pred. y gener. a plena luz del día, a la luz del sol
ἔνδιοι ἱκόμεσθ' ἱερὸν ῥόον Ἀλφειοῖο
ἔ. δ' ὁ γέρων ἦλθ' ἐξ ἁλός
τέττιξ ποιμένας ἐνδίους πεφυλαγμένους
πέντε μὲν (μέρη) ἔνδια στρέφεται καθ' ὑπέρτερα γαίης
ἔνδιοι ἀκρεμόνες
de las ramas de un roble que, estando ellas al sol, dan una buena sombra
2 del mediodía
ἶδος ἔνδιον
ἔ. οἰνοπότης
bebedor de mediodía, e.e., bebedor que bebe al mediodíaἔνδιον ἦμαρ ἔην
era la hora del mediodía
3 que viene del aire, del cielo
ὕδωρ ἔνδιον
II subst.
1 ὁ ἔ., τὸ ἔ., τὰ ἔνδια el pleno día, el mediodía
ὄφρα μὲν οὖν ἔ. ἔην ἔτι, θέρμετο δὲ χθών
ἀλλ' ἢ νὺξ ἢ ἔ. ἢ ἔσετ' ἠώς
• neutr. ἔνδιον como ac. adverb. de tiempo
ἐς ἔνδιον
hasta el mediodíaποτὶ τὤνδιον
al mediodíaἔνδιον δὲ φυγόντες
huyendo del calor del mediodía
2 como locución adv. κατ' ἔνδια, ἐς ἔνδια en el espacio central, en el centro
Χριστὲ μάκαρ, σὺ δὲ σεῖο κατ' ἔνδια χεῖρα τανύσσας
• κατ' ἔνδια μέσσα en medio, en medio de
ἔστι τις εὐρυπόροιο κατ' ἔνδια μέσσα μελάθρου ... πύργος
ἀνὰ Φρύγα χῶρον ἐς ἔνδια Μυγδόνος ἄκρης
3 τὸ ἔ. espacio, morada, sede, lugar de residencia frec. en lugares abiertos o naturales
σοὶ δὲ Λυκαονίη ἔνδιον
sobre una tumbaἔνδιον αὐτόρριζον ὀρεσσαύλοιο μελάθρου
morada que es la raíz misma del montuoso palacio de la gruta de Juan Bautistaαὐτῆς ἔνδια πέτρης
πολυκαμπέος ἔνδιον ὕλης
Καναναῖον ... ἔνδιον αἰπύδμητον ... Γαλιλαίων
ἔνδιον Ἐννοσιγαίου
de TebasἉμαδρυάδων ἔ.
el bosqueἔνδιον Εὐφροσύνης
de la ciu. de Beroeἄγχι δὲ ληνὸς ..., λιπαρῆς ἔνδιον εὐφροσύνης
y cerca el lagar, lugar del jugoso disfrute
• arq. espacio interior, recinto interno en un templo crist. capilla
τρισσὰ μὲν ἀντολικῶν ἀναπέπταται ἔνδια κύκλων ἡμιτόμων
•Deriv. tem. de *ἐν διϜί, loc. de δῖος ‘día’, ‘cielo’.
1) mittäglich, zur Mittagszeit ; ἔνδιος ἦλθεν, er kam um Mittag, Od. 4.450 (auf 400 bezüglich, wo es heißt ἦμος δʼ ἠέλιος μέσον οὐρανὸν ἀμφιβεβήκει); vgl. Il. 11.726 ; ἐς ἔνδιον, gegen Mittag, Ap.Rh. 1.603, vgl. 4.1312 ἔνδιον ἦμαρ ἔην, περὶ δʼ ὀξύταται θέρον αὐγαὶ ἠελίου Λιβύην, Myrin. 3 (VII.703).
2) im Freien, unter freiem Himmel, wie auch Myrin. 3 erkl. werden kann ; ἀκρέμονες Antiphil. 12 (IX.71); ποιμένες Theocr. 16.95. Auch vom Himmel, Arat. 498 ; ὕδωρ, das vom Himmel fallende Wasser, Regen, id. 954.
[Ap.Rh. u. Anth. ι kurz].
[ἐν- 1 + δῖος. In full light.]
At mid-day: ἐ. ἦλθεν Od. 4.450. Cf. Il. 11.726.
- Icf. Lat. sub divo, at midday, at noon, Hom., Theocr.
- IIἔνδιος, in the open air, Anth.: neut. ἔνδιον, an abode, Anth.