ἐνδοξάζω
jud.-crist. glorificar, cubrir de gloria, alabar, ensalzar
ἅγιος ἰσχυρός, ὃν ἐνδοξάζει ὁ χορὸς τῶν ἀσωμάτων ἀγγέλων
ἐνδοξασθήσομαι ἐν Φαραω καὶ ἐν πάσῃ τῇ στρατιᾷ αὐτοῦ
seré glorificado por el Faraón y todo su ejércitoὅταν ἔλθῃ ἐνδοξασθῆναι ἐν τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ
cuando venga para ser glorificado en medio de sus santosἐν βουλῇ ἁγίων
ἐνδοξασθήσομαι ἐγώ ... παρὰ πάντα τὰ ἔθνη
τί οὖν εὐλογώτερον, τὸν υἱὸν τῇ βασιλείᾳ τοῦ πατρὸς ἐνδοξάζεσθαι;
ἐνδοξάσθητι καθήμενος ἐν τῷ οἴκῳ σου
disfruta de tu gloria quedándote en tu casa
ἅγιος ἰσχυρός, ὃν ἐνδοξάζει ὁ χορὸς τῶν ἀσωμάτων ἀγγέλλων
santo poderoso, a quien glorifica el coro de los ángeles incorpóreos
ὅτι διὰ σὲ ἐνεδοξάσθη <ἀέρας>, εἶθ' ὡσαύτως ἀγλαομορφουμένους τοὺς ἀστέρας ἱστάς
porque por ti fue glorificado, tú que estableciste los aires e igualmente las estrellas de brillante aspecto