ἐξανέχω
ἐξανέχω, to hold up from
- hold up from: mostly intr., jut out from, stand up upon, ἀγκὼν ἐ. γαίης A.R. 2.370; στήλη ἐ. τύμβου Theoc. 22.207.
- II Med. (impf. and aor. 2 with double augm. ἐξηνειχόμην, ἐξηνεσχόμην, cf. ἀνέχω), bear up against, endure, suffer, with part., οὗ λόγων ἄλγιστʼ ἂν ἐξανασχοίμην κλύων S. OC 1174, cf. Ph. 1355, E. Alc. 952; οὐ γὰρ ἐξηνέσχετο ἰδών Ar. Pax 702; ταῦτα παῖδας ἐξανέξεται πάσχοντας; E. Med. 74, cf. Andr. 201; ταῦτα δόξανθʼ . . ἐξηνέσχετο that these things should be decreed, Id. Heracl. 967.
I en v. med., c. valoración neg. aguantar, tolerar, contenerse c. part. pred. del obj.
ταῦτ' ἐξανασχήσεσθε, τοῖσιν Ἀτρέως ἐμὲ ξυνόντα παισίν;
¿soportaréis esto, que yo viva con los hijos de Atreo?ταῦτα ... παῖδας ἐξανέξεται πάσχοντας;
παῖδας ἐξανέξεται ... τυράννους ὄντας
οὗ λόγων ἄλγιστ' ἂν ἀνδρῶν ἐξανασχοίμην κλύων
cuyas palabras soportaría escuchar más penosamente que las de cualquier hombreοὐ γὰρ ἐξανέξομαι λεύσσων δάμαρτος τῆς ἐμῆς ὁμήλικας
οὐ γὰρ ἐξηνέσχετο ἰδὼν πίθον καταγνύμενον
• abs.
κἀγὼ οὐκέτ' ἐξηνεσχόμην
y yo ya no aguanté más
II en v. act., sent. fís.
1 c. gen. sobresalir de
στήλην ... ἐξανέχουσαν τύμβου ἀναρρήξας
habiendo arrancado la estela que sobresalía de la tumbaἀγκὼν ἐξανέχει γαίης
ὁ (μηρός) ... ἔξω δὲ ἐξανέχει τοῦ βάθρου
el muslo sobresale fuera del pedestal
2 soportar, sostener
ὁ μὲν (πούς) ... ἐξανέχει τὸν ἀετὸν βάθρον καθίσταμενος ὄρνιθι
uno (de los pies) (de la estatua de Prometeo) sostiene el águila constituyendo la base para el pájaro
1. act. uitsteken boven,
2. med. uithouden, dulden, met AcP:
1) hervorstehen, hervorragen ; κεῖθεν δὲ προτέρωσε μέγας ἀγκὼν ἐξανέχει γαίης, ins Meer hinein, Ap.Rh. 2.370, vgl. 4.168 ; στάλαν ἐξανέχουσαν τύμβῳ Theocr. 22.207.
2) Med., auf sich nehmen, erdulden (vgl. ἀνέχομαι), gew. mit dem partic., πῶς ταῦτʼ ἐξανασχήσεσθε τοῖσιν Ἀτρέως ἐμὲ ξυνόντα παισίν Soph. Phil. 1339 ; οὗ λόγων ἄλγιστʼ ἂν ἐξανασχοίμην κλύων O.C. 1176, seine Reden zu hören ; ταῦτα παῖδας ἐξανέξεται πάσχοντας, daß die Kinder das leiden, Eur. Med. 74, vgl. Alc. 955, Andr. 200 ; Ar. Pax 702, Nub. 1377.
- Ito hold up from: but mostly intr. to jut out from, c. gen., Theocr.
- IIMid., imperf. and aor2 with double augm. ἐξηνειχόμην, ἐξηνεσχόμην, to bear up against, endure, with part., ἐξανασχοίμην κλύων Soph.; ταῦτα παῖδας ἐξανέξεται πάσχοντας Eur.; ταῦτα δόξαντʼ ἐξηνέσχετο endured that these things should be decreed, Eur.