ἐξανθέω
ἐξανθέω, to put out flowers
- put out flowers, γῆ ἐξανθοῦσα X. Cyn. 5.5; bloom, of flowers, Thphr. HP 4.7.2; of the growth of hair, ἐ. ἡ τῆς ἥβης τρίχωσις Arist. GA 728b27: c. acc. cogn., ἐ. ποικίλα put forth varied flowers, Luc. Pisc. 6; ἐ. φλόγα, σφῆκας, Plu. Alex. 35, Cleom. 9; μέλι Alciphr. 3.23.
- 2 metaph., burst forth from the surface, like an efflorescence, ὡς αἱματηρὸν πέλαγος (v.l. πέλανον) ἐξανθεῖν ἁλός E. IT 300; ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσʼ ἐκάρπωσε στάχυν ἄτης bursting into flower, breaking out, A. Pers. 821; ἐκ ταύτης τῆς ὑπολήψεως ἐξήνθησεν ἡ δόξα Arist. Metaph. 1010a10; κακίαι Plu. Thes. 6.
- 3 of ulcers, etc., break out, Hp. de Arte 9; ἐ. λεύκη Arist. Col. 797b15; ὡς φλυκταίνας -ῆσαι IG 4.955.25 (Epid.); also of the skin, τὸ ἔξωθεν σῶμα . . φλυκταίναις καὶ ἕλκεσιν ἐξηνθηκός breaking out with boils and ulcers, Th. 2.49, cf. Luc. D Mort. 6[20].4; τὸ ἔδαφος σκόλοψι ἐξηνθήκει Luc. VH 2.30; also πλῆθος μυῶν ἐξανθῆσαν Str. 13.1.48.
- II to be past its bloom, lose its bloom, of colour, Plu. Aet.Gr. 2.287d; of wine, ib.QConv. 692c; ἐξηνθηκυῖα ἐλαία, i.e. when the flower has dropped and the fruit is forming, Dsc. 3.125.
- 2 metaph., degenerate, run wild, πέφυκεν ἀνδρεία . . κατὰ μὲν ἀρχὰς ἀκμάζειν ῥώμῃ, τελευτῶσα δὲ ἐξανθεῖν . . μανίαις Pl. Plt. 310d; τὸν ἐγγύτατα χρόνον ἀεὶ τῆς ἀφέσεως κάλλιστα πάντα διάγει . . τελευτῶντος δὲ ἐξανθεῖ τοῦ χρόνου (sc. ὁ κόσμος) ib. 273d.
I intr.
1 florecer completamente, estar en plena floración de la tierra o las plantas
γῆ ἐξανθοῦσα
(ἄνθος) μήπω τελέως ἐξηνθηκός
(una flor) que todavía no ha terminado de abrirse
• fig.
ὕβρις γὰρ ἐξανθοῦσ' ἐκάρπωσε στάχυν ἄτης
floreciendo la insolencia da como fruto la espiga de la ofuscaciónὥσθ' αἱματηρὸν πέλαγος ἐξανθεῖν ἁλός
de modo que lleno de sangre el piélago florecióτὸ ... ἔδαφος ... σκόλοψι ... ἐξηνθήκει
πρὶν τὴν γείτονα ὑμῶν ἐξανθῆσαι πόλιν
antes de que vuestra vecina ciudad alcance su plenitud
• medic. de úlceras o exantemas, en perf. estar todo cubierto de c. dat.
σῶμα ... φλυκταίναις ... καὶ ἕλκεσιν ἐξηνθηκός
cuerpo cubierto de ampollas y llagas
2 fig. brotar, crecer, surgir
ἐξανθεῖ ἡ τῆς ἥβης τρίχωσις
πολὺ πλῆθος ἀρουραίων μυῶν ἐξανθῆσαν
• fig. c. suj. abstr.
ἐκ ταύτης τῆς ὑπολήψεως ἐξήνθησεν ἡ δόξα
κακίαι
• medic., de úlceras o erupciones
παιδίοισιν ... ἐξανθεῖ ἔλκεα ... ἐς τὴν κεφαλήν
φλὸξ ... ἐπέφλευσε τὴν χεῖρα, ὡς καὶ φλυκταίνας ἐξανθῆσαι
κἂν ... ἐξανθήσῃ λεύκη
aunque brote la lepra blancaτὸ τῆς αἰδοῦς ἐρύθημα ἐξανθεῖ
3 perder la flor
ἐξηνθηκυῖα ἐλαία
cuando ha perdido la flor y se está desarrollando el fruto
• fig. perder fuerza o frescura, degradarse
πέφυκεν ἀνδρεία ... κατὰ μὲν ἀρχὰς ἀκμάζειν ῥώμῃ, τελευτῶσα δὲ ἐξανθεῖν ... μανίαις
ταχὺ γὰρ ἐξανθεῖ τὸ μίλτινον
pues rápido pierde su frescura el pigmento rojo
II fact.
1 hacer florecer
τοιαῦτα ἐξηνθήκατε ποικίλα καὶ πολυειδῆ
2 hacer brotar, producir
ἐξήνθησε φλόγα τοσαύτην τὸ σῶμα
σφῆκας δ' ἵπποι κατασαπέντες ἐξανθοῦσι
los caballos habiéndose podrido hacen brotar avispasλίβαδας ... μέλιτος ... αἱ Βριλήσσιαι λαγόνες ἐξανθοῦσι
las laderas del monte Brileso hacen brotar riachuelos de miel
1. vol bloemen zijn, (op)bloeien;
2. geneesk. (huid)uitslag hebben, zich uiten in uitslag:
3. bloemen verliezen, uitbloeien; overdr. vervallen tot:
2) abblühen, verblühen ; τελευτῶντος ἐξανθεῖ τοῦ χρόνου Plat. Polit. 273d ; ἐξηνθηκὸς δένδρον Poll. 1.231 ; von Farben, verschießen, Plut. Qu.Rom. 98, vom Wein, die Blume verlieren, Symp. 6.7.1.
3) Bei Sp., wie Luc., hervorsprossen lassen, hervortreiben, Piscat. 6, Plut. Eum. 16, Alex. 35, Alciphr. 3.23.
- 1to put out flowers, Xen.
- 2metaph. to burst forth, like an efflorescence, bloom forth, Aesch., Eur.:—of ulcers, to break out, Thuc., Luc.