ἐπάϊκλον
ἐπ·άϊκλον, ου (τὸ) Ath. 664e, et pl. τὰ ἐπάϊκλα, Persæ. fr. 454 (Ath. 140e) mot dor. friandises de dessert.
Étym. ἐπί, αἶκλον.
ἐπάϊκλον, τό, Ath. XIV.664e, u. plur. ἐπάϊκλα (s. αἶκλον), dor., der Nachtisch, τὰ μετὰ δεῖπνον τραγήματα, Persaeus bei Ath. IV.140e auch ἐπαίκλεια, τά, XIV.642e.