ἐπαινετικός
ἐπαινετικός, given to praising, laudatory
ἐπαιν-ετικός, ή, όν,
- given to praising, laudatory, Arist. EN 1125a7; λόγος ἐ. Luc. Pr. Im. 19. Adv. -κῶς Eust. 102.37.
ἐπαινετικός, ή, όν :
1 qui loue volontiers, porté à louer, Arstt. Nic. 4, 8, 31 ||
2 qui concerne l’éloge, laudatif, Luc. Im. 19.
Étym. ἐπαινέω.
ἐπαινετικός, ή, όν, zum Loben geneigt, Arist. Eth. 4.8 ; lobend, λόγος, Luc. pro imagg. 19.
• Adv . Eust.
• Adv . Eust.