ἐπαινέτης
ἐπαινέτης, a commender, admirer
ἐπαιν-έτης, ου, ὁ,
- praiser, commender, Hp. Acut. 6, Th. 2.41, Pl. R. 366e, Timocl. 8.9, etc.:—fem. ἐπαιν-έτις, ιδος, φιλοσοφία -έτις παμβασιλείας Them. Or. 18.219d.
- II rhapsodist, Pl. Ion 536d; cf. ἐπαινέω IV.
ἐπαινέτης, ου (ὁ) qui loue, panégyriste, Hpc. Acut. 384 ; Thc. 2, 41 ; Plat. Rsp. 366d, Ion 536d.
Étym. ἐπαινέω.
ἐπαινέτης, ὁ,
1) der Lobende, Lobredner, Ὁμήροι Plat. Prot. 309a ; Thuc. 2.11 u. Folgde.
2) der Rhapsode, Plat. Ion 536d. Vgl. ἐπαινέω.
1) der Lobende, Lobredner, Ὁμήροι Plat. Prot. 309a ; Thuc. 2.11 u. Folgde.
2) der Rhapsode, Plat. Ion 536d. Vgl. ἐπαινέω.
ἐπαινέτης, ου,
from ἐπαινέω
- a commender, admirer, Thuc.