ἐπιταλάριος
ἐπιταλάριος, with a basket
ἐπιτᾰλάριος [ᾰρ], ον,
- with a basket, Ἀφροδίτη Plu. Fort.Rom. 2.323a.
ἐπι·ταλάριος, ου [ᾰᾰ] adj. f. : ἐ. Ἀφροδίτη, Plut. M. 323a, Aphroditè ou Vénus à la corbeille, à Rome.
Étym. ἐπί, τάλαρος.
ἐπιταλάριος, mit einem Körbchen, so nennt Plut. fort. Rom. 10 die Ἀφροδίτη, die in Rom einen Tempel hatte.