ἐπίταξις
ἐπίταξις, an injunction
ἐπίταξις, εως, ἡ,
- injunction, ἡ ἐ. τοῦ φόρου the assessment of the tribute, Hdt. 3.89: pl., assessments, ib. 97: a command, order, Pl. Lg. 834d (pl.); κατὰ τὴν τῆς αὑτοῦ ψυχῆς ἐ. ib. 687c; κατὰ τὰν ἐ. τῶ Ἀπόλλωνος Abh.Berl.Akad. 1925(5).21 (Cyrene).
- 2 command, ἄρχοντος ἔργον ἐ. Arist. Pol. 1326b14, cf. 1325a26; κατʼ ἐπίταξιν imperatively, Id. Po. 1457a22.
- 3 in Tactics, station on the flanks, opp. πρόταξις, ὑπόταξις, Ascl. Tact. 10.1, cf. Ael. Tact. 24.3.
ἐπίταξις, εως (ἡ) ordre, injonction, Plat. Theæt. 209d, Tim. 20d, Leg. 834d ; Arstt. Pol. 1, 1 ; 7, 4 ; ἐπ. τοῦ φόρου, Hdt. 3, 89, réquisition du tribut ; fig. ἐπ. τῆς ψυχῆς, Plat. Leg. 687c, suggestion de l’âme.
Étym. ἐπιτάσσω.
ἐπίταξις, ἡ, die Anordnung, der Befehl, φόρου Her. 3.89 ; θεῶν Plat. Symp. 202e ; καὶ νόμοι Legg. VIII.834d ; Folgde : τὸ κατὰ τὴν τῆς αὑτοῦ ψυχῆς ἐπίταξιν τὰ γιγνόμενα γίγνεσθαι, ex animi sententia, nach Wunsch, Plat. Legg. III.687c.
ἐπίταξις, εως
ἐπιτάσσω
- an injunction, ἡ ἐπ. τοῦ φόρου the assessment of the tribute, Hdt.