ἐπισκότησις
ἐπισκότησις, a darkening, obscurity
ἐπισκότ-ησις, εως, ἡ,
- darkening, obscurity, of the sun or moon in eclipse, Plu. Per. 35, Nic. 23, Ptol. Tetr. 76, etc.: metaph., οὗ λέγουσιν εἰς -ησιν Plot. 2.9.10.
ἐπισκότησις, εως (ἡ) obscurcissement, Plut. M. 932a, Per. 35, Nic. 23, etc. ; Plot. Enn. 209.
Étym. ἐπισκοτέω.
ἐπισκότησις, ἡ, Verfinsterung, ὀφθαλμῶν u. ä., Plut. Pericl. 35 u. öfter.
ἐπισκότησις
from ἐπισκοτέω
ἐπισκότησις, εως
- a darkening, obscurity, of the sun or moon in eclipse, Plut.