ἐπιταράσσω

ἐπιταρ-άσσω, Att. ἐπιταράττω,

• trouble or disquiet yet more, Hdt. 2.139; ἡ κοιλίη ἐπεταράχθη Hp. Epid. 1.15; πάθει τοὺς λογισμοὺς ἐπιταραττόμενος Plu. An seni 2.788e; ᾄδων ἐ. τὰς οἰμωγάς Luc. DMort. 3[2].1:—Pass., to be disarranged, Sor. 1.38.

ἐπιταράσσω, att. -άττω, noch dazu verwirren, beunruhigen, Her. 2.139 ; κοιλίη ἐπιταράσσεται Hippocr.; Sp., ᾄδων ἐπιταράττει ἡμῶν τὰς οἰμωγάς, unterbricht, Luc. D.Mort. 2.1 ; öfter bei Plut.

ἐπιταράσσω Attic -ττω fut. ξω

• to trouble or disquiet yet more, Hdt., Luc.