ἐπιταχύνω

ἐπιτᾰχ-ύνω,

• hasten on, urge forward, τινὰ τῆς ὁδοῦ Th. 4.47; τὸν πόλεμον, τὴν ὁδόν, Plu. Per. 29, Hdn. 2.11.1; τὴν φράσιν making it rapid, Plu. QPlat. 2.1011e; τὴν σύνθεσιν D.H. Comp. 20; τῇ Ἑλλάδι τὴν πεπρωμένην Paus. 8.51.4:—Pass., ὑπὸ μαστίγων -όμενος Plu. Ant. 68.

ἐπιταχύνω, beschleunigen, antreiben, μαστιγοφόροι ἐπετάχυνον τῆς ὁδοῦ τοὺς σχολαίτερον προσιόντας Thuc. 4.47 ; τὸν πόλεμον Plut. Pericl. 29 ; a.Sp., wie Hdn. τὴν ὁδόν 2.11.2 ; τὴν πεπρωμένην Paus. 8.51.4.

ἐπιταχύνω fut. υνῶ

• to hasten on, urge forward, Thuc.